Ruben van de Belt

Ruben van de Belt

Ruben was tot in 2016 voorzitter van PerspectieF, de ChristenUnie-jongerenafdeling in Zwolle. Ruben is  jurist, organisatiekundige en theoloog en werkt tegenwoordig als adviseur voor Twynstra Gudde. Hij woont met zijn vrouw in de Stationsbuurt.

  ruben@christenuniezwolle.nl  06 - 2332 2318
 @rubenvandebelt
 ruben.debelt
 ravdbelt
"De Havo was mislukt. Als onzekere tiener ging ik in Zwolle naar het Landstede. Daar vond ik mijn zelfvertrouwen weer terug. Mede dankzij docent Ruud. Daarom wil ik werk maken van een stad waarin mensen in elkaar geloven en waarin je gezien wordt! Want ik heb zelf ervaren hoe belangrijk dat is." Klik hier voor een videoportret van Ruben

Ruben, wat doe je in het dagelijks leven?
Ik werk als organisatieadviseur bij Twynstra Gudde. Ik wil altijd meedenken en zoeken naar concrete oplossingen. Bijvoorbeeld over het afstappen van aardgas als warmtebron van huishoudens. Dat is een complexe opgave waar veel organisaties met elkaar moeten samenwerken; van overheid tot netbeheerder en van wijkverenigingen tot bouwbedrijven,. Die samenwerking probeer ik zo soepel mogelijk te laten verlopen. Een hele klus, maar wel eentje die concreet bijdraagt aan het omschakelen naar een groene economie.

Welk wereldprobleem zou je willen oplossen?
In 2009 was ik in Bangladesh. Daar zag ik dat sloppenwijken waar jongens en meiden van mijn leeftijd moesten opgroeien. Dat deed al pijn. Maar toen ik hoorde dat die wijken meerdere keren per jaar opnieuw opgebouwd moeten worden omdat ze overstromen, brak er iets. Ze raken daar iedere zoveel maanden alles kwijt. En door klimaatverandering wordt dat alleen maar meer, want het leidt tot meer en grotere overstromingen. Toch blijven ze er wonen want een andere plek is er niet. Ik wil die jongeren een toekomst geven. Daarom moeten we echt iets doen aan de manier waarop wij met de aarde omgaan. Wij merken er misschien niet heel veel van, maar daar in Bangladesh haalt het mensenlevens over hoop.

Wat is je mooiste herinnering aan Zwolle?
Zwolle is de eerste plek waar ik samen met mijn vrouw, Annika, heb gewoond. Met z’n tweeën iets nieuws beginnen is echt prachtig. We kwamen hier allebei niet vandaan, maar hebben samen ons thuis gevonden. Maar het mooiste moment is nog wel dat ik met een vriend naar de halve finale van de KNVB beker ging: PEC tegen NEC. We liepen door de wijk met honderden anderen naar het stadion. In de verte zagen we het vuurwerk in de clubkleuren al aan de hemel staan. Die sfeer, die verbondenheid, vergeet ik nooit meer. En de blijdschap toen we na wedstrijd lang billenknijpen naar de finale zouden gaan - en die natuurlijk wonnen - vergeet ik nooit meer!

Welk boek zou je mensen aanraden en waarom?
Nadat ik Zomergasten had gezien heb ik de biografie van Eberhard van der Laan gelezen. Geen politicus van mijn eigen kleur, maar wat een voorbeeld. Ik vind het fantastisch dat hij mensen en groepen weet te verbinden zonder dat het een theekransje wordt. Andere politici die dat proberen worden naar mijn smaak vaak een beetje te klef. Maar hij weet authentiek en kraakhelder toch die verbinding tot stand te brengen. En hij was met enige regelmaat wat lomp. Dat herken ik in ieder geval in hem. Ik hoop ooit ook dat verbindende.

Wilde je altijd al raadslid worden?
Als puber wilde ik dominee worden. Dus ik ging theologie studeren, maar kwam er tijdens mijn stage achter dat pastoraat echt niet iets voor mij is. Voorgaan vond ik wel heel mooi, dus dat doe ik zo nu en dan nog wel. Maar als herder mensen een luisterend oor bieden en er voor ze zijn past minder goed bij mij. Ik heb door die ervaring wel ontzettend veel respect gekregen voor predikanten en pastoraal werkers. En met mij is het oog nog goed gekomen, want ik constateer regelmatig dat ik in mijn baan als adviseur best wel wat pastorale vaardigheden in de praktijk breng. Het was allemaal niet voor niets.

«Terug naar startpagina